Τένις: Ένα άθλημα ευγενές!

Στις εγκαταστάσεις του Κολυμβητηρίου της Πρέβεζας θα βρείτε γήπεδα τένις για όλες τις ηλικίες.

Πρόσφατα εκεί, διεξήχθηκαν  αγώνες  για  το  Διασυλλογικό  Πρωτάθλημα  2019  με  την  συμμετοχή  12  ομάδων ( ανδρών – γυναικών)  και  Ενωσιακό  Πρωτάθλημα  Ε3  κατηγορίας  κορίτσια  12  ετών.

Ιστορία του τένις

Θα πρέπει να γυρίσουμε αρκετά στον χρόνο πίσω, για την ακρίβεια στη λίθινη εποχή, ώστε να βρούμε τις ρίζες του τένις. Οι ιστορικοί υποστηρίζουν πως εκείνη την περίοδο οι άνθρωποι χρησιμοποιώντας ξύλα κτυπούσαν πέτρες πάνω από πέτρινους τοίχους. Στη συνέχεια, στην αρχαία Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Ρώμη, οι ιστορικοί πιθανολογούν ότι υφίστατο το τένις με τη μορφή χειρόσφαιρας.

Σύμφωνα με έναν γαλλικό θρύλο, γύρω στον 10ο αιώνα ένας περιπλανώμενος θεατρικός θίασος εισήγαγε το παιχνίδι στη γαλλική βασιλική αυλή. Και εκεί το παιχνίδι πήρε τη σημερινή του μορφή, όπως και το όνομά του. Αλλοι… θρύλοι αναφέρουν ότι κατά τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα, σε μερικά μοναστήρια, μοναχοί έπαιζαν ένα άθλημα που θεωρείται ο πρόδρομος του σημερινού τένις.

Η πρώτη λέσχη

Το μόνο σίγουρο είναι πως το 1856 οι Alex Ryder και Joao Batista Pereira έπαιζαν ένα παιχνίδι που ονόμασαν pelota. Λίγο αργότερα, το 1874, οι Pereira, Dr Frederick Haynes και Dr A. Wellesley Tomkins δημιούργησαν την πρώτη λέσχη τένις (Leamington Tennis Club) και καθόρισαν τους βασικούς κανόνες του παιχνιδιού. Αμέσως, το παιχνίδι αυτό διαδόθηκε στην Αγγλία και, από το 1881, σε όλη την Ευρώπη.

Το πρώτο τουρνουά αντισφαίρισης έγινε στο Γουίμπλεντον του Λονδίνου το 1877. Το 1881 δημιουργήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ο σύλλογος United States National Lawn Tennis Association, με σκοπό να τυποποιήσει τους κανόνες και να διοργανώσει τουρνουά αντισφαίρισης. Το πρώτο γυναικείο τουρνουά αντισφαίρισης διοργανώθηκε το 1887 στις ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα η αντισφαίριση χρονολογείται από το 1896. Είναι η χρονιά των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Οι αγώνες του τένις (μονά και διπλά) φιλοξενήθηκαν στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών. Το 1900 προστέθηκαν και αγώνες μεικτοί, καθώς και μονά γυναικών, για να αφαιρεθούν λίγα χρόνια αργότερα. Υστερα από τους Αγώνες στο Παρίσι του 1924, το τένις αφαιρέθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα, λόγω του διλήμματος που υπήρχε περί επαγγελματισμού ή ερασιτεχνισμού στους αγώνες του αθλήματος.

Το τένις επανήλθε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1968, στο Μεξικό, σαν άθλημα επίδειξης, και ξανά στο Λος Αντζελες το 1984. Τελικά, μπήκε σαν πλήρες άθλημα το 1988, στη Σεούλ. Μάλιστα, το 1988 η Στέφι Γκραφ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, καθώς και τα τέσσερα γκραν σλαμ, δηλαδή το Οπεν της Αυστραλίας, το Ρολάν Γκαρός, το Γουίμπλεντον και το αμερικάνικο Οπεν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ορολογία του αθλήματος. Η λέξη τένις προέρχεται από τη γαλλική λέξη tenez (από το ρήμα tenir), που φώναζαν οι Γάλλοι παίκτες όταν ήταν να σερβίρουν. Η λέξη ρακέτα προέρχεται από την αραβική λέξη rakhat, που σημαίνει την παλάμη του χεριού. Η λέξη deuce (ισοπαλία) προέρχεται από τη γαλλική φράση ‡ deux le jeu, που σημαίνει ότι το παιχνίδι είναι και στους δύο. Η λέξη love (μηδέν) μπορεί να προέρχεται από τη γαλλική λέξη l’œuf, που σημαίνει αυγό, από το σχήμα του μηδέν.

Τα γήπεδα του τένις χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες, ανάλογα με την επιφάνειά τους. Η πλειοψηφία των γηπέδων στον κόσμο είναι σκληρά. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει το αυστραλιανό Όπεν, που διεξάγεται στο Melbourne Park, και το U. S. Open, που διεξάγεται στο USTA National Tennis Center (ακρυλική επιφάνεια). Στην Ευρώπη τα περισσότερα γήπεδα είναι χωμάτινα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει το French Open, που διεξάγεται το Ρολάν Γκαρός (Stade de Roland Garros). Υπάρχουν ακόμη τα γήπεδα με χόρτο, τα οποία συναντάμε κυρίως στην Αγγλία. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει το Γουίμπλεντον. Οι δε μπάλες του τένις είναι ελαστικές, λαστιχένιες, ντυμένες με χνουδωτό ύφασμα, με διάμετρο 65 χιλιοστά και βάρος 55-60 γραμμάρια. Το μέγεθος της ρακέτας δεν είναι καθορισμένο. Έχει μήκος 65-70 εκατοστά.

Αναμφίβολα, πρόκειται για ένα σπορ που έχει πολλούς φίλους όλων των ηλικιών στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Κρύβει κάποιες δυσκολίες στην εκμάθησή του, αλλά είναι πολύ μεγάλη η χαρά που εισπράτεις όταν νιώσεις έτοιμος να μπεις στο γήπεδο να παίξεις. Δικαιολογημένα ο αθλητικός ψυχολόγος Glyn Roberts έχει τονίσει ότι «η υπερβολική σημασία που δίνεται στο αποτέλεσμα -και η μικρή έμφαση στην ορθή εκμάθηση του αθλήματος- είναι ένας από τους πρωταρχικούς παράγοντες εξαιτίας των οποίων οι νεαροί αθλητές δεν απολαμβάνουν την ενασχόλησή τους με το τένις και σταματούν να ασχολούνται μ’ αυτό». Σύμφωνα με τον Dr Glyn Roberts, «το 80% των παιδιών μεταξύ 12 και 18 χρονών εγκαταλείπουν την ενεργό αθλητική δράση όταν αυτή έχει έντονο ανταγωνιστικό χαρακτήρα». Πάντως, πολλοί από αυτούς επιστρέφουν στο τένις ως club players (ερασιτέχνες τενίστες) όταν έχουν αποκατασταθεί επαγγελματικά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

RSS
Follow by Email